Vuurwerkplezier!?

donkey-launcherZe staan op een afstandje van zo’n vijftig meter naar mij te kijken. Ongeveer 15 jongens en twee meisjes. Rugzakjes om, pet achterstevoren op het hoofd, sigaretje (hoop ik) in de hand. Ik zie er een aantal oud-leerlingen tussen staan. “Weet iemand van jullie soms, wie dit heeft gedaan?”, vraag ik tegen beter weten in. Ik wijs op de 10 kapotte ramen in mijn schoolgebouw.

De vandaaltjes hebben vuurwerk tegen de ramen geplakt en het vervolgens laten knallen. Het resultaat is hartverscheurend. De glasscherven liggen tot in de verste hoeken van de lokalen. De materialen zijn voorlopig niet te gebruiken omdat er overal van die hele fijne glassplinters in terecht zijn gekomen Ik weet uit ervaring, dat we heel wat kosten moeten maken om alles weer schoon te krijgen. Het is ook niet de eerste keer, dat ik hier mee te maken heb.
Alleen al in de eerste week van deze kerstvakantie heb ik al drie keer aangifte gedaan wegens vernielingen. En het gaat maar door.

Het clubje jongelui antwoordt uiteraard ontkennend op mijn vraag. Er wordt wat gegiecheld en een mij onbekend mannetje van een jaar of 14 roept nog iets van “teringschool” . Daarna gaan ze weg.

Ik ga verder met het organiseren van de noodhulp. Glaszetter bellen, schoonmaakbedrijf bellen en de conciërge vragen of hij even mee komt helpen om de ergste puinhoop op te ruimen. Voor alle zekerheid maak ik eerst even wat foto’s . Dat kan immers altijd handig zijn bij het doen van aangifte.
Vervolgens neem ik contact op met de politie. Dat 0900 nummer bevalt me niet zo. Het blijkt, dat de buurtagent er niet is. “Nee , we sturen ook geen wagen! Die hebben het veel te druk! Doet u maar aangifte via internet. ” Zuchtend leg ik de hoorn neer.

Op weg naar huis word ik opeens laaiend. Langs de kant van de weg staan 6 politieagenten fietsers aan te houden. Ze zijn bezig met controle op verlichting en andere technische gebreken! En dat terwijl het vuurwerk , bij wijze van spreken, bijna onder hun auto’s wordt afgestoken! Ik begrijp hun prioriteiten niet zo goed.

Overal, zie ik groepjes jongelui rondlopen. Ze kijken met lege ogen in het rond en gooien haast automatisch hun rotjes, strijkers en weet ik veel wat verder nog voor ellende naar elkaar en naar anderen. De standaard rugzakken puilen uit van het “knalspul” . Een jongetje van een jaar of 10 komt langs op de fiets. Om de tien meter gooit hij een rotje naar de wandelaars op de stoep. En dan gauw doorfietsen. Ook hij heeft een nietszeggende blik in de ogen. Geen emotie! Geen plezier bij elke knal!

Ik ben te oud. Ik snap het niet meer. Onwillekeurig moet ik weer denken aan de beelden van de huilende Amerikaanse soldaten in Irak. Huilend van angst en wanhoop omdat het schieten en knallen om hen heen te veel was geworden. Ik vraag me af of het niet goed zou zijn om die kereltjes met hun rugzakjes eens een dagje in Bagdad mee te laten knallen. Misschien zouden ze er wijzer van worden? Maar ja, dit soort gedachten moet ik maar gauw van me afzetten. Die zijn taboe. Bovendien hoor ik mijn vrienden zeggen: “Jij bent toch ook jong geweest , Burro. Laat die mannetjes toch hun lolletje!”

Ik ben bijna thuis als mijn mobieltje afgaat. Het is de alarmcentrale. Op één van mijn scholen gaat het alarm af. Er zijn ruiten ingegooid. Of ik even langs kan komen.

Prettige Kerstvakantie!

© Burro Holanda 2007( repost:26-12-2011)

Advertenties

Verloren zaak!!

angry2De kreten van het kind worden steeds agressiever en dwingender. Vader brult er tegenin en moeder roept vertwijfeld, dat het kind stil moet worden. Het is geen moment stil en het kind schreeuwt en huilt alsmaar luider.

Het jochie is nog geen jaar oud. Maar hij is nu al de baas in huis. Deze Turkse familie woont nu zo’n jaar of vier in de woning onder ons. Vanaf de allereerste week werd ons duidelijk, dat er een onoverbrugbare kloof zit tussen de cultuur en het levensritme van deze benedenburen en de onze.  Op het moment, dat wij naar bed willen, worden zij wakker. Wij slapen ’s nachts en zij klussen dan. De afwas en stofzuigen doen ze het liefste vanaf half één ’s nachts. Meubels verplaatsen en deuren sluiten klinken ’s nachts alsof zij de boel afbreken.

En nu hebben ze  ook nog een kind gemaakt. Een jongetje, dat in de Turkse cultuur ongeveer op gelijk niveau staat met dat van een halfgod . Het jochie is nu al totaal verziekt. In minder dan een jaar tijd hebben deze ouders het kind geleerd, dat als hij huilt, hij meteen aandacht krijgt. Het kind schreeuwt en moeder rent. Het kind kucht en vader en moeder proberen van alles om het te pleasen.

Kindjes maken is niet zo moeilijk gebleken. Opvoeden wel. Ook regelmaat bieden aan dit kind lukt hen niet. Uitslapen tot half twaalf  ’s ochtends en wakker blijven tot 2 uur ’s nachts. Dat is het ritme, dat zij hun kind hebben aangeleerd.

En dat de rest van ons flatgebouw daar last van heeft, is voor hen onbegrijpelijk. Zij zijn immers ook in deze traditie opgevoed. Integratie is ook op micro-niveau een volstrekt onhaalbaar concept.

Het tweede kind is onderweg. We houden ons hart vast

Een briljant plan!

donkey-28057_960_720De onderwijsraad heeft op 7 november een nieuw voorstel gedaan om een aantal problemen in onderwijsland radicaal te verbeteren. Het is alom bekend, dat wij momenteel te kampen hebben met een schrikbarend tekort aan leerkrachten. Ook is het bekend, dat de nog wel werkende leerkrachten een te laag salaris hebben en een veel te hoge werkdruk ervaren. En daarnaast vinden de leerkrachten, dat er sprake is van rechtsongelijkheid tussen leraren basisonderwijs en leraren voortgezet onderwijs. Voorgaande gecombineerd met het feit, dat het aanzien voor het beroep van leraar ongeveer tot nul gereduceerd is is er dan weer de oorzaak van, dat er steeds minder jongelui willen kiezen voor het vroeger zo mooie beroep van leraar.

En wat behelst dit voorstel dan? Welnu er moet één opleiding komen voor alle typen leraren. Een basisopleiding met daarin na verloop van tijd de differentiatiemogelijkheid om je te richten op 10 tot 14 jarigen of BSO en kleuterbouw etc. En daarbij krijg je dan ook weer de mogelijkheid om je op een bepaald vakgebied te specialiseren. Bijvoorbeeld leraar rekenen door de hele school heen of leraar Duits in de onderbouw van het V.O.

Het zou zo dus een opleiding worden met diverse vakkenpakketten. Iets, dat in het voorgezet onderwijs is mislukt omdat het de nivellering, vervlakking en onduidelijkheid t.a.v. de behaalde diploma’s en niveaus nogal in de hand werkte.  Tja de onderwijsraad geeft hier geen blijk van visie op de geschiedenis.

Voor de leraren van de midden- en de bovenbouw van het voortgezet onderwijs zullen er overigens wel weer aparte opleidingstrajecten moeten komen. Dus van echte vereenvoudiging is zeker geen sprake.

Een paar kleine voordelen van dit plan zijn wel te noemen. Het gelijktrekken van de salarissen tussen V.O. en basisschool leraren is nu een vanzelfsprekendheid. D.w.z. als men tenminste niet weer gaat differentiëren tussen les geven aan die “moeilijke pubers” en die eenvoudige doelgroep van leerlingen in groep 7 en 8 . Volgens de vorige, ernstig gemankeerde staatssecretaris Dekker was dat immers de reden waarom men in het V.O. meer verdient. Begrijpelijk overigens, dat deze man weer minister is geworden. Vroeger was zo iemand bij de reiniging terecht gekomen. Nu niet meer, want je moet daarvoor tegenwoordig een opleiding volgen. En politicus worden kan iedereen, nietwaar?

De column van Christiaan Weijts van 9 november 2018 in NRC, geeft verder precies aan hoe ik over dit briljante plan denk.

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/11/09/de-2-in-1-leraar-a2754591

©Burro Holanda 9-11-2018